! مطمئنا شما هم بعد این فیلم اونقدر تحت تاثیر قرار خواهید گرفت که فقط رای تان محمود احمدی نژاد خواهد بود
... چقدر حقیر شده ایم
می گویند دوست و دشمن را در سفر و در غربت می شود شناخت ! و من امشب واقعا این را فهمیدم ماجرا هم بر می گردد به آنچه که بین من و ابراهیم نبوی اتفاق افتاد !
ابراهیم یاهمان اسم خودمانی اش داور را من در ایران زیاد نمی شناختم جز یکبار که در ایران در مجلس افطاری روزنامه نگاران در وزارت ارشاد دیدمش که رابط آشنائیمان هم سید عبدالجواد موسوی بود که آن روزها با برادرش شده بودند پای ثابت مجله شلمچه و خوب ابراهیم نبوی هم درست از همانهایی بود که ما زیاد رابطه حسنه ای با او نداشتیم یادم می آید در سفره افطار من و داور صحبت کردیم و شوخی بود و خنده و حتا مثلا بما می گفت نه اینجوری بنویسید در شلمچه مردم بیشتر حال می کنند و .... گذشت و گذشت دنیا بازیها دارد و راه من از دوستان سابقم جدا شد زندان و دادگاه و بازجویی تا خلاصه بعد هیجده ماه انفرادی مرا منتقل کردند به بند عمومی آموزشگاه اوین سالن پنج و ابراهیم هم بازداشت شده بود و در سالن روبه روی ما سالن دو بود چند باری همدیگر را دیدیم در بهداری و یا در بقول معروف زیر هشت ، ابراهیم به دادگاه رفت و با همان طنازی اش دفاعیه ای کرد و عصر همان روز آزاد شد !
از زندان که آزاد شدم روزنامه های دوران زندانم را می خواندم و دیدم چقدر ابراهیم مرا شرمنده کرده و چقدر نوشته و حتا در یکی از کتابهایش مرا خبر سازترین و قهرمان سال معرفی کرده بود اما آزاد که شده بودم دیگر ندیدمش تا اینکه شنیدم کشور را ترک کرده و چند ماهی بعدش نیز من هم مجبور به ترک وطن شدم دوران بلاتکلیفی و دربه دری روزهای نخست خروجم بود که باز ابراهیم ظاهرا شماره تماسم را از مسعود بهنود گرفته بود و زنگ زد و دلداری و اینکه درست میشه و ما برمیگردیم !
دو سال پیش در نشست پاریس ابراهیم به عنوان خبرنگار رادیو زمانه آمده بود و خوب جو آنجا جوری بود که همه وی را عامل جمهوری اسلامی می دانستند صدایش کردم و آوردمش کنار خودم گفتیم و خندیدیم و خرده گیریهای خیلی ها را هم که چرا با این آدم گرم میگیری را حساب نکردم ، ابراهیم از من مصاحبه ای هم گرفت وباز گفتیم و خندیدیم به دنیای اینهایی که می خواهند ایران را آزاد کنند اما نمی دانند مثلا ازمیدان انقلاب چه جوری می شود رفت تجریش و چقدر پرت هستند از اتفاقات و خبرهای داخل ! هنوز همه چیز خوب و شاید هنوز غربت اثرش را نگذاشته بود !
تا اینکه سال پیش در بعد از گندکاریهای مهدی جامی در رادیو زمانه من مصاحبه ای کردم با روزنامه فولکس کرانت هلند که بر زمانه ای ها خیلی گران آمد آنقدر که بیمشان بر داشته بود اساس رادیو در خطر هست و چه بسا ممر درآمدشان بخطر می افتد ، مهدی جامی با مدیریت فرقه ای اش بر رادیو مریدانش را خوانده بود و هر کسی هر چه تیر و ترکش داشت بسوی منتقدان رادیو زمانه روانه ساخت و در کمال ناباوری ابراهیم هم مرا مورد تاخت و تاز قرار داد !
همان موقع برایش نوشتم ابراهیم دوستت دارم و حساب تو از زمانه جداست و خودت را وارد این بازی کثیف نکن ! ، پنج شش ماه پیش بود که یکی از بازجوهای وزارت اطلاعات که حالا برای خودش روزنامه نگاری شده نمی دانم شماره ام را از کجا یافته بود و بمن زنگ زد و اینکه چرا در وبلاگت اینجوری مینویسی و حواست باشد و بحثمان که بالاگرفت گفت کجای کاری تو داغی وگرنه ما با فلانی و فلانی و ابراهیم نبوی هم رابطه داریم زنگ می زند اینجا و حرف می زنیم خشکم زد تلفن را که قطع کردم به داور زنگ زدم و گفتم راست است ؟ گفت نه وی دروغگوی پست فطری است که همتا ندارد اما با همه زرنگی اش نگفت که اصلا وی را از کجا می شناسد ؟ ....
حالا این روزها ابراهیم نبوی این روزنامه نگار در تبعید و زندانی سابق شده است سمپات انتخابات ریاست جمهوری و سفت و سخت و شبانه روز از مهندس میر حسین موسوی دفاع می کند ، اعتقادش هست دیگر و ما هم دست کم در ظاهر ادای آدمهای دموکرات را در می آوریم دیگر او اعتقاد به شرکت در انتخابات دارد و من معتقد به تحریم هستم او دیگران را در فیس بوک به سبز شدن و رای دادن تشویق می کند و من به هیچ کس کاری ندارم نه کسی رو تشویق به تحریم می کنم نه رای دادن اتفاقا مهندس موسوی را هم دوست دارم و اگر کسی هم شک دارد می تواند برود و رابطه من بامیر حسین راهم بیابد ! ولی خوب اگه شما یه نظامی چهار سال از بهترین روزهای زندگیتونو می گرفت و به زندان می انداختتون اگه یه نظامی خودتون و خانواده اتان را زجر و شکنجه روحی و روانی و جسمی می داد ،اگه 18 ماه شمارو تو انفردی نگه می داشت اگه سر و دست و چونتون رو زیر شکنجه با باتوم می شکست اگه هشت ماه شمارو تو یه جایی به اندازه دو در یک متر مثل کمد دیواری نگه می داشتتون بدون نور و بدون اینکه بدونید الان شبه یا روزه ؟ اگه اونقدر هر شب کف پا و کمرتون رو باکابل می زدند که نمی تونستید راه برید و به سلولتون برگردید و شما رو کشون کشون می بردند تو سلول آیا باز می رفتید و در انتخابات این نظام رای می دادید ؟آیا اصلا حالتون از شنیدن اسم جمهوری اسلامی بهم نمی خورد ؟ واقعا بگو ئید بازهم می رفتید رای می دادید برای مثلا رئیس جمهور انتخاب کردن برای این نظام ؟
ابراهیم در فیس بوک بشدت فعالیت می کند برای پیروزی میر حسین اما دفاعش دفاع خشن و بدی است او تاب هیچ منتقدی را ندارد هر کس از او و موسوی انتقاد کند و یا دلیلی برای تحریم بیاورد بلادرنگ نظرش پاک می شود و اگر سمج باشد اصلا از لیست دوستانش حذف می شود این روش روش دموکراتیک وارانه نیست من برای شش بار رفتم و در پیج او نوشتم برادرم دوستم عزیزم آیا این شیوه حذف منتقدان و مخالفان رویه شماست و یا نه قرار است کاندیدای شما هم اینچنین برخورد کند ؟ پس چه شد زنده باد مخالف من ؟ که هر شش بار بلادرنگ سئوالم محو می شد وبرای بار هفتم ()هم در کمال ناباوری ابراهیم مرا از لیست خودش حذف کرد تا جامعه فیس بوکی اش یکدست شود !
باورش برایم سخت بود و بیشتر شوخی اش می دانستم میلی زدم )و گفتم ابراهیم جان این روش سعید امامی و سعید عسگرهاست که منتقدان و مخالفان را حذف کنند نه ابراهیم نبوی ای که در معرفی خودش نوشته :" من ابراهیم نبوی طنز نویس و داستان نویس که با روز آنلاین و رادیو زمانه ، صدای آمریکا و وب سایت گویا همکاری می کنم و دهها جلد کتاب نیز منتشر نموده ام " هست و خوب ابراهیم نبوی این دوست دیرین هم جوابی داد که گویای خیلی چیزهاست :
فرشاد جان شما مهم نيستي، بيخودي خودتو قاطي آدم بزرگها نکن ابراهيم نبوي
بله همین و البته من ادعای بزرگی هم ندارم من اصلا مگر که هستم پناهنده ای بی هویت که در آرزوی برگشتن به خانه و کشورم احتمالا اگر دغ مرگ نشوم دیوانه حتما خواهم شد ، نه با چندین رادیو وسایت کار می کنم نه ادعای روشنفکری دارم و نه ادعای آدم بزرگ بودن نه من هیچ چیز نیستم و فقط نامی هستم در میان صدها آواره و تبعیدی و پناهنده ایرانی ، من زمانی کسی بودم که در زندان بودم و قهرمان فقط زندانی اش خوب است و مرده اش بهتر قهرمان آزاد که ارزشی ندارد چون نمی شود درباره اش روزنامه و کتاب سیاه کرد و پول درآورد و خارج از کشور هم که باشی دیگر بدتر اینجا آنقدر بزرگ هم باشی فیل هم که باشی یا راننده تاکسی هستی یا کافه دار یا دلقک و لوطی عنتری و ...
بله ابراهیم درست می گوید من کسی نیستم و اگر هم روزگاری بودم روزگار در ایران بود و واقعا لعنت بر این غربت و تبعید که همه مان را بخاطر نگه داشتن یه شغل و لقمه ای بخور و نمیر ، بخاطر اینکه مبادا رقیبی پیدا شود ، بخاطر اینکه آنقدر در میان خارجی ها خردشدیم و عقده ای شدیم در باطن حقیر شده ایم و در ظاهر جوگیر که بله کسی شدیم و ما آدم بزرگی هستیم !
من هنوز هم ابراهیم را دوست دارم و حرمت آن نان و پنیر سبزی سفره افطاری را دارم ، او بزرگ است ، او مهم است و دهها شغل دارد ، او نویسنده است ، او معروف است ، او جنبه دارد او ظرفیت و معرفت دارد و من جز جای کابلها بر کف پا و سر و چونه ای شکسته از زندان دلی دارم که سخت برای روزهای ایران و حتا روزهای سخت اوین گرفته است و دیشب آن هم شکست وصدای شکسته شدنش خواب راهم از چشمانم گرفت ، و فقط تکرار کردم لعنت بر غربت چقدر بیگانه مان کرده و حقیر .....
انتخابات ریاست جمهوری تحریم یا شرکت ؟
زیاد علاقه ای نداشتم تا درباره انتخابات بنویسم به چند دلیل که اصلی ترین دلیلش این هست که لزوما علاقه ای به شرط بندی روی اسب مرده ندارم .
اما دیروز اتفاقات واحدی افتاد ، این روزها تعدادی از دوستان فیس بوکی که غالبا بسیاری شان نیز از خارج از کشور نیز می باشند با ارسال پیام و کمپین و گروه دیگر دوستانشان را به رای دادن و حضور در انتخابات و بطور مشخص رای دادن به آقای مهندس میر حسین موسوی دعوت می نمایند . به عنوان مثال ابراهیم نبوی نیز در حرکتی فعالانه گویا نمایندگی مهندس موسوی را در فیس بوک برعهده دارد و ضمن ترغیب همگان به دادی رای به ایشان شمشیر خود را نیز برای تحریمی ها از نیام برکشیده و بروی دیوار پروفایل خود نوشته است : " از این پس نباید با "تحریمی ها" با مماشات و مدارا برخورد کرد " و هر کسی هم که بخواهد خلاف اینرا بگوید بنا به اقرار خود سریعا نظر مخالف را محو و حذف می نماید .
اعتقاد نبوی برای برخورد با تحریمی ها این می باشد که تمامی مخالفان انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران ابتدا گروهی از دانشجویان اعزامی به فرنگ هستند که می توانند چپ هم باشند و همچنین تعداد معدودی از نیروهای اپوزیسیون خارج از کشور، و در آخر جماعتی را هم با عنوان نیروهای سرگردان اجتماعی و در آخر هم صدا و سیما و وزارت اطلاعات ! وی اعتقاد دارد که همه این گروهها این روزها با همسویی با وزارت اطلاعات و صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران بر طبل تحریم انتخابات می کوبند !
با همین نتیجه گیری ساده ابراهم نبوی دانشجویان مخالف جمهوری اسلامی ، چپ های دانشجو ، سازمانها و احزاب اپوزیسیون جمهوری اسلامی ، صدا و سیما و در آخر وزارت اطلاعات را همه را در یکسو قرار می دهد و حرف مخالفی را هم پذیرا نمی شود ! صرف نظر از اینکه اینچنین استدلال تا چه حد عقلانی می باشد و این طرز برخورد تا چه حد راه صحیحی را می پیماید بد نیست انتخابات در جمهوری اسلامی را بار دیگر با هم مرور نمائیم .
با آغاز زمان ثبت نام کاندیداها در ستاد انتخابات کشور همواره شاهدیم که از بقال و کاسب و نانوا و شکست خورده در اقتصاد و عشق و تحصیل و ... گرفته تا معلم و فرهنگی و سیاسی و حتا مخالف جمهوری اسلامی صف می کشند برای اعلام کاندیداتوری ریاست جمهوری و البته که همواره از میان این صدها نفر فقط چند نفر شایستگی آنرا دارند تا برای غربال دیگری بنام شورای نگهبان فرستاده شوند ، اما شورای نگهبان که وظیفه نگهبانی از اسلام و قرآن و نظام اسلامی و قانون اساسی را برعهده دارد از میان افراد موود همواره تنها کسانی را تائید می نماید که اولا از سوی رهبر اجازه گرفته باشند برای شرکت در انتخابات و بدین وسیله التزام عملی خود را به ولایت فقیه اعلام نموده باشند و در ثانی بهیچ وجه در سابقه سیاسی و اعتقادی شان مخالفتی با جمهوری ولایت فقیه نداشته باشند و بیم آن هم نرود و کوتاه کلام اینکه نهایتا بی خطر وپاستوریزه ترین افراد را برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری به مردم معرفی می نمایند .با این حساب پر واضح است که نتیجه انتخابات هرچه که باشد از پیش معلوم است و البته من هم انتظار ندارم که مجال شرکت مخالفان نظام جمهوری اسلامی در این انتخابات داده شود چرا که اولا این انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران است و نه رفراندوم و در ثانی گمان نمی کنم هیچگاه مخالف جمهوری اسلامی وجود داشته باشد که موافق باشد ریاست جمهوری اسلامی را برعهده بگیرد .
حال در این میان چند دسته وجود دارند :
دسته اول موافقان نظام جمهوری اسلامی هستند اینان که هم در داخل کشور هستند و هم در خارج اعتقاد دارند که نظام جمهوری اسلامی نظامی است مشروع و دموکراتیک و انتخابات نیز انتخاباتی هست سالم و صحیح پس مشتاقانه به پای صندوقهای رای می روند و با رای خود به اعتقاد خود نظام دلخواهشان را تثیبت می نمایند و رئیس جمهورشان را انتخاب می کنند و البته این پایان ماجرا نیست چرا که پس از انتخاب آنها هم این انتخاب اعتباری ندارد و رهبر نیز در آخر مهر تائیدی بایدبزند بر این انتخابات و رئیس جمهوری را تنفیذ می نماید .
دسته دوم نیز مخالفان آرام یا بقول آقای خامنه ای مخالفان نجیب هستند !همانهایی که می گویند باید از حداقل دموکراسی در این سیستم استفاده کرد و نهایتا از میان بد و بدتر بقول خودشان نهایتا بد را انتخاب می کنند تا نه بزرگ خود را به گوش حاکمان جمهوری اسلامی برسانند .
دسته سوم نیز مخالفان سرسخت نظام جمهوری اسلامی هستند که این نظام را از بیخ و بن نامشروع و غیر دموکراتیک می دانند و هرگونه شرکت در انتخابات را تقویت این نظام و البته مردود می دانند .
حال به انتخابات فعلی برگردیم و احوال کاندیداهای مطرح را با هم نگاهی گذرا داشته باشیم :
به غیر از محسن رضایی و اکبر اعلمی که ظاهرا شانسی برای انتخاب شدن ندارند محمود احمدی نژاد و مهدی کروبی و مهندس موسوی علی الظاهر رقبای جدی هستند .
محمود احمدی نژاد که در این چهار سال از بس گل کاشته که دیگر ایران را گلستان نموده و احتیاجی برای معرفی دیگر ندارد .
مهدی کروبی نیز که از ابتدای انقلاب اسلامی همواره بقول خودش در خط مقدم انقلاب اسلامی حضور داشته است و همواره علم حمایت از این نظام و خط امام و ولایت فقیه را برعهده داشته ، آخرین سمتش نیز ریاست مجلس ششم جمهوری اسلامی بوده و شاید هنوز خیلی ها فرمایشات ایشان را وقتی که پی در پی احکام حکومتی برای ساکت نمودن نمایندگان مجلس و از دستور خارج کردن طرحهای مجلس صادر می شد از یاد نبرده باشند ، یادتان هست وقتی قرار بود طرح اصلاح مطبوعات در مجلس بررسی شود و صبح زود مهدی کروبی با قرائت حکم رهبر موضوع را تمام شده دانستند و در جواب مخالفان گفتند این حکم ، حکم حکومتی رهبر و ولی فقیه هست هرکسی هم قبول ندارد از مجلس برود بیرون برود خانه اش بشیند ! حالا ایشان که البته قبل از هرکاری رخصت از رهبر گرفته اند یکی از کاندیداهای اصلاح طلبان می باشند .
اما مهندس میر حسین موسوی صرف نظر از همه سادگی و بی آلایشی وی صرف نظر از استعفاء انتقادهایش در هشت سال نخست وزیری شان به رئیس جمهور وقت آقای خامنه ای بهر حال حافظه های تاریخی آنقدر کند نشده است که از یاد برودموسوی هشت سال نخست وزیر و شخص اول قوه مجریه این مملکت بوده است و در همان زمانها بود که سرکوب و خفقان مخالفان شدت گرفت و قتل عام زندانیان سیاسی بوقوع پیوست ، زمانی که قوانین و مقررات سخت و امنیتی اجتماعی و انتظامی در جامعه بسط یافت و قوانین ضد کارگری تصویب شد و حقوق زنان و اقلیتهای قومی در ایران هیچ انگاشته شد . و البته پر واضح است که انسانها عوض می شوند و اندیشه شان قبض و بسط می یابد اما هنوز نیز مهندس موسوی جواب گویایی برای بسیاری از سئوالها که امروزه نیز درباره آن حوادث و اتفاقات از وی پرسیده میشود ندارد و آنها را نکاتی انحرافی و کالبد شکافی غرض ورزانه سیاسی می داند .
حال با این تفاسیر از پشت پرده و گاها دوستان داخل کشور خبر می آورند که در شهریور و دی ماه سال گذشته چندین بار ناطق نوری و حداد عادل به دیدار آقای خاتمی می روند و از وی می خواهند که مهندس موسوی را ترغیب به شرکت در انتخابات نماید چرا که نظر رهبری هم نسبت به وی مساعد است ، خاتمی نیز که در ابتدا علاقه ای به حضور در انتخابات نداشته از این مسئله استقبال می نماید و از مهندس موسوی دعوت به عمل می آورد ، موسوی نیز نه رد می کند و نه تائید ، آقای خاتمی نیز که شانس خود را به یکباره بالا می بیند وارد عرصه می شود و البته عنوان می کند که یا من می آیم یا میر حسین که معتقد بوده میر حسین قدرشناس هست و وارد عرصه ای که برای وی باز شده است نخواهد شد ! با ورود خاتمی آقای خامنه ای از طریق محمدی ری شهری برای خاتمی اخطار می فرستد که از کاندیداتوری صرف نظر نماید و تواما برای مهندس موسوی پیام می دهد که در صحنه بماند و کنار نرود ، آقای خاتمی نیز که جبهه خود را از سوی موسوی و رهبری تحت فشار می بیند بناچار عقب نشینی می نماید و کنار می کشد و ...
به مطلع این نوشتار بازگردیم و اینکه آیا باید در این انتخابات با توجه به این نامزدهای اینچنینی شرکت کرد ؟ جواب البته دشوار است چرا که در صورت تحریم و عدم شرکت در این انتخابات همان دسته اول کار را تمام خواهند کرد و احمدی نژاد و چه بسا مهندس موسوی را هرچند با آرای کم انتخاب می نمایند و تقدیم رهبر می نمایند تا وی مشارالیه را تنفیذ نماید .
این نوشتار نه در باب تائید تحریم انتخابات است و نه در جهت تشویق انتخابات فقط یک سئوال را مجددا مطرح می نماید که آیا زمان پایان انتخاب بین بد و بدتر نرسیده است ؟ آیا وقت آن نرسیده از اصلاحات نافرجام دست برداریم و به تغییر بیاندیشیم ؟
با یک مثال واضح این نوشتار را به پایان می رسانم که مگر می شود گفت ما با اعدام مخالفیم ولی حالا که در ایران اعدام باب است پس لطفا اعدامی ها را با احترام و مثلا با طناب زیباتری اعدام کنید !
این محور دو سر بیشتر ندارد یا موافق یا مخالف ....
خبرگزاری فارس و دروغپردازی های مکررش
خبرگزاری فارس که حتما معرف حضورتان هست ؟ این خبرگزاری اگرچه یک سرش به نهادهای امنیتی و سر دیگرش به دستگاه قضایی کشور وصل است اما ظاهرا مدتی است شده مثل وبلاگ یک وبلاگ نویس دست چندم ! که نمی داند چی بنویسد ؟ حالا اگر خواست بنویسد چگونه بنویسد ؟ و اصلا بنویسد یا نه ؟! گواه این مطلب هست انبوه خبرهایی هست که منتشر می کند بعد مثلا نیم ساعت حذفش می کند یا جرح و تعدیلش می کند یا عکسش را عوض می کند و خلاصه هزار کار غیر حرفه ای دیگر ...
آخرین شاهکارش هم فکر کنم این خبر باشد بخوانید
به گزارش خبرنگار "سرويس مجازي " خبرگزاري فارس، اين گروه در اولين اقدام، با الهام از سريال‌هاي تلويزيوني پيامك‌هايي در تخريب احمدي نژاد ساخته و در سطح وسيعي ارسال كرده‌اند. اين گروه متشكل از حدود 190 نفر از چهره‌هاي طنزپرداز كشور با نظارت و راهنمايي ويژه س. ح فعاليت خود را در موضوعات جنگ رواني در محلي تحت عنوان دفتر ظفر (واقع در خيابان ظفر) سازماندهي كرده و قصد دارند با طراحي و ساخت بيش از سه ميليون پيامك و بلوتوث براي تخريب اصولگرايان و دولت فعاليت كنند. يكي از نكاتي كه در پيامك‌هاي ساخته شده توسط اين گروه مورد توجه قرار گرفته است، اصل تسري پذيري پيامك‌ها است، به صورتي كه نه تنها اصلاح طلبان و حاميان آنها، بلكه طرفداران اصولگرايان نيز به ارسال اين پيامك‌ها براي يكديگر ترغيب شوند. اين افراد كه بنا بر اعلام منابع نزديك به اصلاح طلبان پايه حقوق هر يك از آنها 800 هزار تومان تعيين شده است، ماموريت دارند فعاليت‌هاي خود را در ارديبهشت ماه افزايش دهند
به چند دلیل این خبر کذب محض است و البته دروغی که بهیچ وجه هم با عقل جور در نمی آید ! حالا کاری نداریم به این نکته که آیا اصلا در ایران 190 طنز پرداز مشهور و موفق داریم یا خیر ؟ و اینکه این س . ح اصلا وجود فیزیکی دارد یا خیر یا فقط برای پلیسی کردن ماجرا اسمش را آورده اند اما با یک نیم نگاه گذرابه این خبر اولا از کجا خبرگزاری فارس آمار دقیق اس ام اس و بلوتوثی که بنا به نوشته خودشان هنوز ساخته و ارسال نشده است را دارد ؟ دوما اس ام اس هایی که قرار است ساخته بشود این حضرات از کجا می دانند که قرار است به تعداد سه میلیون برای تخریب دولت فرستاده بشود ؟
با یک حساب سر انگشتی دیگر نیز نگاه کنید دوستان قرار است که ظاهرا حالا قبول کنیم سه میلیون اس ام اس ساخته و ارسال بشود حالا اگر برای ساخت و ارسال هر اس ام اس یک دقیقه وقت هم منظور کنیم می شود پنجاه هزار ساعت که خوب اگه کارکنان این ستاد جنگ روانی رو هم مجبورشون کنیم که کل 24 ساعت رو مثل فرفره کار کنند میشه میشه 2083.33 روز که اگه بخواهیم رندش کنیم در حدود پانصدو هفت سال میشه !
اصلا کاری ندارم که این ستاد فرضی هست یا خیر وجود داره یا نداره من میگم اصلا وجود داره و الان هم کارکنانش دارن بیست و چهار ساعته کار می کنند و اس ام اس میفرستند ولی حضرات فارس اصلا نگران نباشند چون پونصدو هفت سال کجا و حدود یکماه دیگر کجا که انتخابات هست ، مطمئن باشند که نمی توانند چهره ملوس و ناز نازی این دولت عزیز را تخریب و ملکوک نمایند.
مرتضی آوینی و محمد علی زم
چندی پیش در سایت خبرگزاری فارس مطلبی را دیدم که به بهانه سالروز شهادت سید مرتضی آوینی نوشته شده بود ،مطلبی که متاسفانه گرچه به بهانه مرتضی آوینی اما بیشتر عقده گشایی و تسویه حسابهای سیاسی و عقیدتی با محمد علی زم بود .
آقای زم به تعبیر من که در حوزه هنری چند سالی با ایشان کار می کردم یکی از معدود روحانیون خوشفکر و اندیشمند است که توانست کارنامه بی بدیلی از خود در عرصه فرهنگ و هنر در ایران برجای گذارد ،نیم نگاهی به عملکرد ایشان در مدت زمانی که مدیریت حوزه هنری را بر عهده داشتند گویای این امر است انتشار صدها جلد کتاب و تولید دهها فیلم سینمایی اثر گذار فقط یکی از نکات مثبت مدیریتی ایشان می باشد ، نویسنده مطلب آقای یاسر رجبی متاسفانه با بزرگ نمایی کردن مشکلاتی که همیشه بین مدیر و پرسنلش بوجود می آید اینچنین نتیجه گیری نموده که رابطه آوینی و زم رابطه ای بسیار بد غیر دوستانه ای بوده .
مطلب را که خواندم به عنوان کسی که هم در کنار مرتضی آوینی در سوره و حوزه هنری بودم و هم کسی که از نزدیک شاهد این رابطه بودم به حرمت مرتضی آوینی هم که شده لازم دیدم چند خطی بنویسیم ، اولا آنکه مرتضی آوینی در سالهای آخر حیاتش بسار مغضوب و مورد حمله جریانهایی بود که امروز پیراهن خونی وی را علم کردند و وا مرتضی، وا مرتضی سر می دهند کیهانی ها و رسالتی ها و اصولا خط فکری جناح راست هم در مطبوعاتشان و هم در محافل فکریشان اورا مورد حملات خود و حتا یکبار در دانشکده سینما تئاتر مورد حمله فیزیکی قرار دادند ( این همان مرتضی آوینی روایت فتحی بود که این روزها همه عاشقش هستند) با این وضعیت آقای زم همواره در کنار مرتضی آوینی بود و به عنوان یک مدیر شجاع از وی حمایت می نمود وقتی که مرتضی آوینی بخاطر نوشتن مقالاتی در باب آیه الله خمینی و اسلامیت و جمهوریت مورد حملات ایشان قرار گرفت و کار تا خمیر کردن بخش اعظمی از ماهنامه سوره و حتا درخواست توقیف سوره پیش رفت همین آقای زم بود که به دفتر رهبری رفت و توانست با گرفتن حمایت ضمنی از رهبر امان نامه ای برای مرتضی آوینی فراهم آورد ! مرتضی آوینی در فضای مسموم آن زمان با انتشار ویژه نامه ای درباره آلفرد هیچکاک با نام " هیچکاک همیشه استاد " اتهام آمریکایی بودن ، جاسوس فرهنگی سیا و ... را از سوی کیهان و رسالت به جان خرید و همین آقای زم بود که جانانه از وی حمایت می نمود و راه را برای فعالیتهای روشنفکرانه و دردندانه مرتضی آوینی صاف و میسر می نمود .
گرچه شاید در بسیاری موارد آوینی و زم با هم اختلاف نظر و مشکل هم داشتند اما هم مرتضی و هم زم تا به آخر در کنار هم بودند و نه مرتضی به فکر جدایی از حوزه و زم می افتاد و نه زم به فکر طرد این عنصر جنجالی و حاشیه ساز می افتاد ، مرتضی آوینی ، بعد از شهادتش مرتضی آوینی شد و وقتی که آنگونه به شهادت رسید میوه چینان و غنیمت خوران همیشگی به عرصه آمدند و زیر تابوتش را گرفتند و همین فردی که تا دیروز مورد شدید ترین حملاتش قرار می دادند به یکباره خواندنش " سید الشهدای اهل قلم " دنیای عجیبی است نه ؟
! با بخشنامه هر فیلمی رکورد خواهد شکست
! فکر کنم هر توضیح دیگری اضافه باشد بخشنامه فوق خود گویای همه چیز است انصار حزب الله برای چه چماق می کشد؟
اینکه انصار حزب الله برای رضای راه خدا چماق می زند و فریاد می کشد و یقه و سرو صورت مردم را می دراند اگر نگوئیم که سئوال اشتباهی است دست کم سئوال متناقضی است چرا که اگر بگویم بله یعنی اینکه تلویحا تائید کردم که رضای خدا در چک و لگد زدن به مردم است و اگر بگویم نه هم که قلب حقیقت است . پس سعی میکنم فعلا به رضای راه خدا و اعتقادات مذهبی و این حرفها کاری نداشته باشم و سئوال را فعلا اینطوری طرحش کنم که آیا انصار حزب الله این یقه درانی هایش بخاطر اعتقاداتش – حالا اعتقاداتشان هر چی هست کاری نداریم – هست یا در برابر اینها کارمزد و پول توجیبی میگیرد ؟ فکر می کنم در ابتدا آن چیزی که مهم است خاصیت وجودی انصار حزب الله هست ، آیا واقعا انصار حزب الله یک حزب سیاسی است ؟ آیا واقعا انصار کار سیاسی می نماید ؟ و اصلا آیا انصار از انقلاب اسلامی دفاع می نماید ؟ جواب همه سئوالات فوق خیر است !
اگر انصار یک حزب سیاسی بود ، اگر انصار مشغول فعالیت سیاسی بود و اگر انصار خود را مثلا حامی و مدافع انقلاب اسلامی می دانست می بایست بنا به قول آقای خامنه ای همیشه دروسط میدان حاضر می بود ! در حالیکه این گروه همواره فقط در بحران و تنش است که وجود دارد حتما باید مثلا جناح مقابل و یا گروه دگر اندیش دیگری در صحنه باشند و بیایند و سخنرانی نمایند – تجمع برگزار کنند و یا مجلسی و برنامه ای داشته باشند تا آنوقت این آقایان هم پیدایشان بشود و بیایند و بریزند و بزنند پس انصار نه یک حزب سیاسی است نه یک جریان سیاسی و نه هیچ پیشوند و پسوند سیاسی و ... دیگر انصار حزب الله صرفا پیاده نظام و یا آلت دست رهبران جمهوری اسلامی برای حذف و سرکوب مخالفین خودشان می باشد حالا یک روز این ماموریت را در کوی دانشگاه تهران انجام می دهند و یکروز دگر مثلا در حسینیه ارشاد برای برهم زدن مراسم ملی مذهبی ها و یا یکروز در میدان ولی عصر تهران برای نسق کشی مردم !
از قدیم هم گفتند گربه هم برای رضای خدا موش نمیگیره ! پیشتر در ماجرای حكايت حاج حسين الله كرم و بازرگان و یا ماجرای حفظ انقلاب اسلامی در معدن گل گهر کرمان برایتان چشمه هایی از دفاع از ارزشها و انقلاب اسلامی را گفته بودم اما همه ماجرا آن نیست ، در همه اقدامات و حرکتهای اینچنینی معمولا عاملین ماجرا یعنی همان جوانان و نوجوانان هفده هیجده ساله که به صحنه می آیند و یقه می درانند نمی دانند که در پس ماجرا چیست ؟ مثلا همین روزها و اتفاقی که در مشهد روی داد و مجلس سخنرانی مهندس موسوی توسط انصار حزب الله به آشوب کشیده شد و تعدادی با گاز فلفل از حضار پذیرایی به انجام آوردند آیا همه آنها تطمیع شده بودند ؟ خیر آنها به زعم خود و بر اثر القاعاتی که به آنها می شود چه بسا قربت الی الله به میدان آمدند و در فکر این هستند که باید به وظیفه شرعی خود عمل کنند تا مهندس موسوی که مثلا ضد ولایت فقیه است و ولی فقیه هم که نماینده آقا امام زمان هست را ادبش کنند و شنوندگان سخنرانی ایشان هم همه از منافقین و کفار هستند اما در پس ماجرا حتما تلفنی و پیغامی در کار بوده است تا نگذارند جناح مقابل به تبلیغ و نشر عقاید خودش بپردازد و در آخر آن پیام تلفنی و یا پیغام ذکر این هم بوده که راستی حاج آقا شنیدم برای آژانس هواپیمائی تان مثلا فلان قدر مالیات آمده بابا شما که کل زندگیتان در خدمت انقلاب هست به آقای فلانی گفته ام موضوع رو پیگیری کند ! اما اگر از کلی گویی صرف نظر کنیم شاید بهتر باشه یک نمونه دیگر راهم برایتان مثال بیاورم و بحث را خاتمه دهم :
تابستان سال 1377 بود و روز و ماهش را الان دقیقا بخاطر نمی آورم کارگران و کارمندان و مدیران وزارت نفت دو روزی بود که در مقابل وزارت نفت در خیابان طالقانی تهران اقدام به تجمع و اعتصاب نموده بودند خواسته شان هم کاملا صنفی بود و درخواست پرداخت معوقه حقوقشان را داشتند نیروی انتظامی و نیروهای اطلاعاتی و امنیتی دور تا دور متحصنین حلقه زده و در روز دوم چند جوان که مثلا در حال عبور از خیابان طالقانی بودند به متحصنین برمی خورند و می ایستند و شروع می کنند به بحث که چرا اعتصاب کردید و ...بحث بالا می گیرد و با تخصص جوانان مذکور بحث به حکومت ولایت فقیه می رسد و یعنی اینکه شما می گوئید "آقا " مطلع نیست از وضع مملکت ؟ دارید به رهبر توهین می کنید و با بلند شدن صدای آن چند جوان ناگهان مثل مور و ملخ با موتور و پیاده و با وانت کسانی می آیند که سرو وضع و شکلشان همه مثل آنهاست اما در دستشان چوب است و چماق متحصنین یا پراکنده می شدند و یا سوار اتوبوسهای شرکت واحد که مقصدشان اوین و بازداشتگاه 66 است !
درست فردای آن روز تلفن حسین الله کرم زنگ می خورد و اینکه حاج آقا شما در مزایده فروش خودروهای مستعمل پالایشگاه تهران برنده شدید !
شاید آن جوان های ابتدایی پول توجیبی ای برای مثلازیارت مشهد و ... گرفته باشند تا خوب بحث را اداره کنند اما آنهایی که کارگران را لت و پار کردند آنها به وظیفه شرعی خودشان عمل کردند چون به رهبر توهین شده بود ! و خوب بالا دستی ها هم که سبیلشان خوب چرب شده بود از قبل خرید خودروهایی که بعدها در بازار آزاد به قیمت چند برابر فروخته شده و تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل .....
! وقتی شعبون بی مخ ها مربی می شوند
حتما نامه ادیبانه و پر از راز و اندرز سرمربی تیم فوتبال کشورمان مایلی کهن را که اینبار بجای لابی کردن با خدا همچون علی دایی با نماینده خدا روی زمین لابی کرده و انتخاب شده خوانده اید ، اگر هم که نخوانده اید نامه کوتاه است بخوانید :
فارس: محمد مايلي كهن عليه اظهارات امير قلعه نويي و باشگاه استقلال بيانيه اي را صادر كرد.محمد مايلي كهن، سرمربي سايپا و تيم ملي در واكنش به اظهارات امير قلعه نويي و باشگاه استقلال بيانيه اي را به شرح زير منتشر كرد:بسمه‌تعالي مردم عزيز، قهرمان و دوست داشتني ايران سربلند و هميشه جاويد. اين روزها پس از بازي شرافتمندانه اي كه تيم سايپا با جوانان برومند و شايسته اش برابر رقيب خود انجام داد و به اذعان همه؛ تيم سايپا صرفا به ارائه يك بازي با برنامه، كاملا جوانمردانه و پاك پرداخت؛ اما متاسفانه هم به هنگام مسابقه و هم طي روزهاي اخير مورد هجوم ناجوانمردانه ترين الفاظ در ميدان مسابقه و بيرون از آنكه تنها از شعبان بي‌مخ‌ها و نوچه هايشان بر مي‌آيد؛ پرداختند و درصدد آن هستند كه ضعف‌هاي فني خود را به اين و آن نسبت بدهند و هر آنچه كه خود و نوچه هايشان لايق آن هستند با سياه نمايي هر چه تمام‌تر به اين و آن نسبت داده، تا شايد بتوانند ضعف هاي فني خود را به نوعي از چشم اين و آن پنهان و لاپوشاني كنند. لذا به همين منظور به اين آقايان كوتوله و عوام فريب (كل يوم) كه حتي فاقد مدرك تحصيلي براي گروهبان قندلي شدن هستند اما لقب ژنرال را يدك مي‌كشند مي‌گويم كه از گل دقيقه 90 سايپا و پيامي كه آن گل به پهناي ايران عزيز اسلامي داشته؛ پند گرفته و هر چه سريعتر دست از نوچه بازي و نوچه پروري برداشته از كارهاي ناثواب و عوام فريبي دست بردارند. بديهي است هيچ دستي برتر و بالاتر از دست خداوند عزوجل نيست و اوست كه اگر بخواهد كسي را خوار نمايد، خوار و اگر كسي را عزيز بداند عزيز خواهد كرد. اين مطلب شامل حال گنده باقالي‌هايي كه به عنوان نوچه در كنار اين آدم كوتوله هستند نيز مي‌شود.
در مورد این ظاهرا بشر پیشتر هم نوشته بودم (اینجا )، البته بعد از آن مطلب ایشان در نشریات ورزشی من جمله خبر ورزشی ضمن مصاحبه ای اقدام من را بی شرمانه و ضد اخلاقی خوانده بود که خصوصی ترین زاویه های زندگی افراد را می کاوم !
در اینکه یک روزنامه نگار اقدام به انتشار مثلا اخاذی و باج گیری یک مقام به ظاهر ارزشی و دولتی نماید من هنوز هم بعید می دانم آن کار را بشود نامش زیر و رو کردن زاویه های زندگی خصوصی یک فرد نام نهاد اما امروز کاملا و پس از خواندن این بیانیه ارزشی ایشان به مصداق ضرب المثل ادب از که آموختی از بی ادبان واقعا من درس اخلاق گرفتم و امیدوارم که دیگر کار ضد اخلاقی ننمایم .
اما آقای مایلی کهن ای کاش زاویه دیدشان را کمی بازتر نمایند و بیشتر از نوک دماغشان را ببینند و اینکه در دور بر خودشان مثلا خودش و آقایان علی آبادی و دیگر انصار و عوانی که زالو وار بر بستر ورزش کشور بدون کوچکترین سابقه و درایت ورزشی بیشتر به شعبان بی مخها می مانند یا دیگران ؟
و اینکه واقعا اگر آوردن لفظ کوتوله و عوام فریب در یک نامه شایسته باشد چه کسی بهتر و شایسته تر از حامی بی چون و چرای ایشان آقای محمد احمدی نژاد برازنده این لقب است ؟
ای کاش در آن مملکت کسی جربوزه اینرا داشت تا برود پیگیری نماید تا ببیند فوق لیسانس فرمایشی آقای محمد مایلی کهن از دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز به دستور چه کسی به او داده شده است ؟ جالب اینجاست که همان زمانی که ایشان مدعی دانشجو بودن بودند در دبیرستان بزرگسالان ابوریحان منطقه 14 تهران مشغول امتحان دادن برای اخذ دیپلم بوده اند ! آقای مایلی کهن بجای اینکه دنبال عکس دیگران باشد که ببیند فلانی اصلا در زندگیش یه عکس با شورت ورزشی دارد خودشان لطف کنند یک عکس از ایام دانشگاهشان رو کنند ! آنوقت معلوم می شود که چه کسی مدرک تحصیلی اش برای گروهبان قندلی مناسب است .
محمد مایلی کهن وقتی از ادب و ارزشمداری حرف می زند که در نامه ده خطی اش بیش از ده واژه ادیبانه چون : کوتوله – گروهبان قندلی – نوچه – گنده باقالی و ... دارد واقعا افسوس بر آن مملکت که رئیس جمهورش احمدی نژاد است ورزشکارو مربی اش مایلی کهن است و ... بله مشکل ما امروز در ایران نه سیاست است نه مدیریت است نه اقتصاد است و نه قحط الرجال ما فقط مشکلمان اخلاق است و فرهنگ
مسافران ایران
خبرهایی از داخل و خارج از کشور رسیده است که تعدادی از کوشندگان فعال جمهوری خواه برون مرز به همراهی تعدادی از افراد جبهه ملی در اروپا و چند روزنامه نگار و نویسنده ایرانی تبعیدی ! ( به دلیل اینکه احتمال خطربازداشت و ... شاید برایشان وجود داشته باشد ازذکر نامشان فعلا خودداری می کنم) به ایران رفته اند،این اقدام با اطلاع جمهوری اسلامی بوده است یا خیر را نه میتوانم تائید کنم نه تکذیب این افراد در نظر دارند تا در روزهای پایانی ماه فروردین در ایران با پشتیبانی رگه هایی از هواداران طیف ملی مذهبی و جبهه ملی درون مرزاقدام به راه اندازی جبهه ای جدید در جهت وفاق و اتحاد ملی نمایند .
گرچه فلسفه اصلی این جبهه جدید می تواند ادامه همان پروژه نخ نمای وفاق ملی باشد که به هیچ جائی هم نرسید همچون پروژه های دیگر مثل جنبش رفراندوم یا همبستگی ملی ایرانیان ، اما آنچه که ماجرا را کمی جالب و پیچیده کرده است اول حمایت مستقیم بعضی از دول خارجی از این اقدام و دوم تائید ضمنی تعدادی از گروهها و سازمانهای نسبتا قدیمی و اپوزیسیون ایرانی از این اقدام می باشد .
اینکه بحث ایجاد این جبهه جدید آیا ادامه همان سیاستهای لابی و اتحاد میان گروههای سیاسی درون و برون مرز با یکدیگر هست و یا راه جدیدی را طی خواهد کرد بحثی است که به زمان بیشتری نیاز دارد.
اما باتوجه به اینکه انتخابات ریاست جمهوری پیش رو می باشد و تجربه نشان داده است در این ایام همیشه جمهوری اسلامی سعی در نشان دادن چهره دموکراتی از خودش دارد اگر مسافران به ایران هدفشان جمع آوری رای و گرم کردن تنور انتخابات نباشد! به زعم من این بی سلیقگی در انتخاب زمان سفر را باید به آنها گوشزد کرد،
اما در داخل کشور و جناح حاکم نیز که گرداگرد احمدی نژاد سعی در تقویت جبهه خودشان دارند و با اتکا به هوادارانشان در بازار، سَپاه و حوزه های علمیه کشور و بخش قدرتمند دیپلماسی کشور دارند به عنوان مثال تغییرات عمده در بدنه دولت و عزل و نصبهای یک شبه و ناگهانی در بخش سیاست خارجی همه حاکی از این مدعاست که جناح جدیدی در بدنه دولت و میان هواداران احمدی نژاد در حال شکل گیری است . البته این جناح نوظهور توانسته است اقبال بین المللی نیز بیابد و مثلا نگاه کنید آقای آخوند زاده ناگهان از سفارت عزل می شود و به سمت معاونت آسيا و اقيانوسيه وزارت امورخارجه منصوب می شود و در بعد از آن هم به یکباره می شنویم که وی در کنفرانس لاهه ریچارد هالبروک، نماینده آمریکا در امور افغانستان دیداری دوستانه داشته است !
باید نشست تا عاقبت هر دو جناح نوظهور را دید .
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)